คบเพื่อนควรมีมิตรจิต เป็นคนต้องจริงใจ


คบเพื่อนควรมีมิตรจิต
อุทิศให้กัน
เป็นคนพึงซื่อสัตย์
มีน้ำใสใจจริง

สร้างสะพานให้ดี

     เมื่อพูดถึงตัวละครในสามก๊ก ก็มักจะทำให้นึกถึงเรื่อง “ร่วมสาบานในสวนท้อ” ขึ้นมาทันที
ย้อนกลับไปคิดถึงตอนแรกเริ่มเดิมที ที่เล่าปี่สามารถครองแผ่นดินอันกว้างใหญ่ไพศาลได้ด้วยสองมือเปล่า  เป็นที่แน่นอนว่าย่อมจะอาศัยสติปัญญาและกลอุบายของขงเบ้งเป็นสำคัญ แต่ถ้าหากปราศจากการสู้รบอย่างเอาชีวิตเข้าแลกของกวนอูกับเตียวหุยในสนามรบแล้ว   จุดมุ่งหมายในการแยกแผ่นดินออกเป็นสาม ก็จะไม่มีทางสำเร็จได้
ไกลออกไปอีก ในสมัยชุนชิว เอี๋ยงเจี่ยวอายกับจ่อป้อถาวเป็นเพื่อนสนิทกัน พวกเขาได้ข่าวว่าฉู่อ๋องแห่งแคว้นฉู่สันทัดในการใช้ผู้มีสติปัญญา จึงเดินทางไปแควง้นฉู่ด้วยกัน
ระหว่างทางเกิดหิมะตกหนัก คนทั้งสองต้องตกอยู่ท่ามกลางหิมะ ในขณะที่เสบียงกรังก็ไม่เพียงพอและอาภรณ์ที่สวมใส่ก็มิอาจต้านทานความหนาวได้
จ่อป้อถาวจึงพูดกับเอี๋ยงเจี่ยวอายว่า “ท่านมีสติปัญญาความสามารถดีกว่าข้า ข้าหวังจะให้ท่านได้มีชีวิตไปแสดงความสามารถของท่านยังแคว้นฉู่”  ว่าแล้วจ่อป้อถาวก็ถอดเสื้อผ้าของตนออก รวมทั้งนำเสบียงกรังที่เหลืออยู่ทั้งหมด ยกให้เอี๋ยงเจี่ยวอายไป   ตนเองซุกตัวเข้าไปในโพรงไม้ใหญ่และหนาวตายอยู่ในนั้นเอง
พลังอะไรที่ทำให้ผู้เป็นเพื่อนสนิทมีความจริงใจต่อกันและอุทิศชีวิตให้แก่กันได้?
พลังนี้คือพลัง มิตรจิต ในระหว่างเพื่อนฝูงนั้นเอง
คำโบราณกล่าวไว้ว่า “คบเพื่อนดีเหมือนมีทรัพย์อนันต์” เมื่อเราประสบความสำเร็จ เขาย่อมจะยินดีปรีดากับเรา เมื่อเราผิดหวังก็ต่างสามารถจะให้กำลังใจซึ่งกันและกันได้ เมื่อกระทำผิด ต่างก็ตักเตือนซึ่งกันและกัน เมื่อพบภัยพิบัติก็ร่วมกันช่วยแบกรับ และนี่ก็คือ “มิตรจิต” ซึ่งก็คือ มิตรภาพที่แท้นั่นเอง   มิตรภาพที่แท้เหมือนสะพานแห่งหนึ่ง วัสดุชั้นยอดก็คือ “มิตรจิต” นั่นเอง ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล ก็ควรสร้างสะพานขึ้นซักแห่งเหมือนกัน แต่วัสดุอุปกรณ์ในการสร้างนั้นควรจะเลือกเฟ้นเป็น”ความสามัคคีปรองดอง” เพราะมีแต่ความปรองดองเท่านั้น  จึงจะทำให้ความสัมพันธ์ซึ่งกันและกันของคนเราดีขึ้น คนเรามีสะพานทั้งสองสะพานนี้แล้ว ชีวิตก็จะสงบสุขสมบูรณ์พูนพร้อม
ด้วยเหตุนี้ “ภาษิตรากผัก” จึงกล่าวว่า
“การไปมาหาสู่กักับมิตนสหาย จะต้องมีมิตรจิต เป็นคนควรจะมีจิตใจอันดีงาม”