ชีวิต..การงาน..และเหล่าอันธพาลปิดเมือง

ผมชอบในงานที่ผมทำ…
ผมเชื่อว่า…ความขยัน..ความอดทน…ความซื่อสัตย์…การไม่เอาเปรียบลูกค้า..
..การโอภาปราศรัยที่ดีต่อลูกค้า….จะทำให้ผมพบความสำเร็จ…
ความสำเร็จของผมไม่ใช่ร่ำรวย..มีลูกน้องมากมาย..ขยายสาขาได้หลายแห่ง…
ความสำเร็จของผม..ก็ขอแค่..พอกิน..พอใช้…ไม่มีหนี้สิน…
ผมขอมากไปหรือเปล่า?

……เมื่อผ่านการณ์…..ผ่านเวลา…
วันนี้…..ผมเพิ่งรู้ว่า….คุณสมบัติที่ผมมีนั้น..ไม่ได้ช่วยอะไรผมเลย…
เพราะทุกครั้งที่พอจะลืมตาอ้าปากได้….
ทุกครั้ง…..ก็จะมีปัจจัยแทรกซ้อนขึ้นมาทุกครั้ง..
เสื้อเหลือง….เสื้อแดง…..นกหวีด….
ทุกครั้ง..ผมเห็นคนรักชาติ…รักแผ่นดิน….
ลุกขึ้นมาปกป้อง..ผืนดินที่เรียก…ประเทศไทย…
สงบ..อหิสา…สันติ….แล้วลงเอยที่…..จบชีวิต…

…ทุกครั้งผมไม่เคยเข้าร่วมใดๆทั้งสิ้น….
…อาจเป็นเพราะต่อมรักชาติ รักแผ่นดิน ของผมบกพร่องก็เป็นได้
…สิ่งที่ผมทำก็คือ..ทำงานที่มี…ให้ได้มากที่สุด เท่าที่แรงของผมจะมีในแต่ละวัน

ทำและทนทำ…เพราะ..อยากได้เงิน….
…ได้มาเพื่อใช้จ่าย…หลายๆคนที่คุ้นเคยและรู้จักผม..มักบอกว่า..ผมเป็นคนดี…
ผมไม่รู้หรอกว่า..คนดีเป็นอย่างไร…รู้แต่ว่า…
เวลาซื้อของ…ผมต้องใช้เงินซื้อทุกครั้ง….
เมื่อผมต้องใช้เงิน…ผมต้องทำงาน….
…เพราะผมไม่ได้เป็นมนุษย์เงินเดือน…ที่วันหยุดก็ได้เงิน..และ..ผมคงไม่สามารถสาธยายคุณความดีของผม..เพื่อแลกกับสิ่งที่ผมต้องการได้….

ผมชอบงานที่ผมทำ…
ผมเชื่อว่า…ความขยัน..ความอดทน…ความซื่อสัตย์…การไม่เอาเปรียบลูกค้า..
..การโอภาปราศรัยที่ดีต่อลูกค้า….จะทำให้ผมพบความสำเร็จ…
..ผมเชื่อเช่นนั้น…..ถ้า……..วันนี้…คนไทยไม่ทะเลาะกัน..จนแตกแยก….ลุกขึ้นมาเข่นฆ่ากันเองดุจดั่งสงครามชิงเมืองของคนต่างเผ่าพันธุ์….แบ่งกันเป็นกลุ่ม..เป็นก๊วน…แยกย้ายกันปิดเมือง

ปิดประเทศ….ทำลายกฏเกณฑ์ กติกา กฏหมายไร้ความหมาย ความชอบธรรมและถูกต้องจะมีก็เพียงพวกพ้องของตนเท่านั้น ทำทุกอย่างดุจดั่งดินผืนนี้..หาใช่บ้านเกิดที่เคยพักพิงอาศัย..กัด กิน และ กอบโกย มาตลอดลมหายใจของพวกเขา…ผมเชื่อว่า..ปัจจัยของความสำเร็จของผม..ยังคงอาศัยพื้นฐานเดิมๆ….ถ้าไม่มีเรื่องราวอย่างที่เป็น….อย่างที่เห็นทุกวันนี้……..