เด็กอวดฉลาดกับชายชราหน้าโง่

กับอารมณ์สบายๆ  ในวันที่ เลือกที่จะทิ้งหินบางก้อนบนบ่าที่แบกไว้จนหนักอึ้ง ก่อนวันเวลาอันสมควร ทีละก้อน ทีละก้อน  ภายใต้แนวความคิด ชีวิตแต่ละชีวิต ย่อมมีวิถีของมันเอง ยากที่จะเปลี่ยนแปลง หรือ ครอบงำ ครอบครองซึ่งกันและกันได้ น้ำตา เวลา และเหงื่อทุกหยด ที่ทุ่มเทเสียไป ไม่คิดเสียดายหรืออยากได้คืน เพราะถือว่า ทำดีที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว คงไม่เบียดบังสังขารตนเอง เพื่อรอที่จะเห็นความล้มเหลวของผู้หนึ่งผู้ใด เพราะในวันสบายๆ ในความรู้สึกที่ผ่อนคลาย ความรู้สึกอยากพักผ่อนมันเรียกร้องว่า ถึงเวลาที่ควรจะทำอะไรเพื่อตนเองบ้าง หาที่สงบๆ สะสมความโง่ให้พอกพูนงอกเงยขึ้นมาอีกซักนิด คงดี